Krijn Flyfisher
De Triomf van Krijn Flyfisher
Er zijn van die vissers die je herkent aan hun worp, hun houding aan de waterkant, of simpelweg aan de rust die ze uitstralen. En dan heb je Krijn Flyfisher, een man die je herkent aan zijn vliegen. Want wie ooit naast zijn bindtafel heeft gestaan, weet daar gebeurt iets.
Weken voor het Nederlands Kampioenschap Vliegvissen zat Krijn avond na avond gebogen over zijn vise.
De lamp gericht op het haakoog, de wereld om hem heen vervaagd tot stilte. Elk veertje, elk draadje, elke dubbingvezel werd met chirurgische precisie geplaatst. Zijn nymfen waren strak, zijn streamers elegant, zijn droge vliegen bijna te mooi om nat te maken. Als er een prijs was voor voorbereiding, had Krijn die al binnen gehad.
Maar vissen is vissen en de Berenkuil besloot dat Krijn het niet cadeau zou krijgen.
Tijdens de wedstrijd leek het water hem te plagen. Perfecte drifts, subtiele presentaties, zorgvuldig gekozen patronen en toch bleef zijn lijn slap. Terwijl andere deelnemers af en toe een vis verzilverden, bleef Krijn achter met alleen zijn gedachten. En die gedachten gingen, zoals dat gaat, terug naar de bindtafel. Had hij het goed gedaan? Had hij iets gemist? Was het materiaal toch niet ideaal?
Maar diep vanbinnen wist hij, zijn werk was goed. Zijn vliegen waren goed. Soms moet je gewoon blijven geloven in wat je maakt. En toen, vlak voor het eindsignaal, gebeurde het onverwachte.
Een tik. Zo subtiel dat alleen een echte vliegvisser hem voelt. Krijn hief zijn hengel beheerst, precies zoals hij het honderden keren geoefend had en meteen voelde hij het. Dit was geen standaard forelletje. Dit was kracht. Dit was gewicht. Dit was een vis die zijn naam in de clubgeschiedenis zou schrijven.
De strijd duurde minuten, maar voelde als een uur. De hengel boog, de adrenaline steeg, en langzaam, heel langzaam, kwam daar een flank omhoog die glinsterde als een zilveren trofee. Een forel van wereldformaat. Een vis die je niet vangt maar die je gegund wordt.
Toen Krijn hem in het net hield, verscheen er een glimlach die alles zei. Al die uren aan de bindtafel, al die twijfel, al die stilte tijdens de sessie… het had geleid naar dit moment.
En zo werd Krijn Flyfisher, ondanks een moeizame start, toch die kanjerkoning. Niet omdat hij de meeste vissen ving, maar omdat hij liet zien wat onze sport zo mooi maakt doorzettingsvermogen, vakmanschap en het geloof in je eigen creaties.
Een verhaal dat nog lang rond zal gaan in het clubhuis. En terecht.
Uw reporter "Hans Teunisse"